O regione
Tatry Bielske – rezerwat przyrody
Łańcuch górski zbudowany ze skał wapiennych, grzbiet o długości 14 km, najwyższy szczyt Hawrań (Havran, 2 151,5 m n.p.m.) sąsiadujący z Tatrami Wysokimi, tworzący wraz z nimi jednostkę geomorfologiczną Tatry Wschodnie. To najpiękniejszy zakątek Tatr, skrywający wiele cennych okazów fauny i flory, kilkadziesiąt podziemnych jaskiń, przepiękne widoki na biało-zielone wzgórza. Wyjątkowość tych gór jest ściśle strzeżona, turystom udostępniono tylko Doliny Przednich i Zadnich Koperszardów (Zadné a Predné Meďodoly), Dolinę Siedmiu Źródeł (Dolina siedmich prameňov) oraz jednokierunkową Monkową Dolinę (Monkova dolina).
Warto odwiedzić: Przełęcz pod Kopą (Kopské sedlo, 1 750 m n.p.m.) – miejsce, w którym spotykają się Tatry Bielskie i Tatry Wysokie, schronisko Plesnivec (1 290 m n.p.m.) – jedyne w Tatrach Bielskich, Jaskinię Bielską zwaną również Jaskinią Bielańską (Belianska jaskyňa) – jedyną udostępnioną jaskinię w Tatrach z sintrowymi kaskadami, wodospadami, jeziorkami..
Tatry Wysokie – park narodowy
Najmniejszy wysokogórski łańcuch na świecie o powierzchni 783 km2 ze szczytem Gerlach (Gerlachovský štít, 2 655 m n.p.m.), którego główny grzbiet ma 26 km długości, to najwyższa i najbardziej na północ wysunięta część łuku karpackiego, który ciągnie się przez terytorium całej Słowacji. Tatry Wysokie znajdują się na granicy polsko-słowackiej, z czego do Polski należy ok. 20 % ich powierzchni. Zbudowane są głównie z granitu i łupka ilastego, ukształtowane wskutek działalności lodowcowej. Różnorodności, piękna i unikalności Tatr nie da się opisać. 30 dolin, 130 jezior i 25 szczytów o wysokości powyżej 2 500 m n.p.m. to również wiele możliwości uprawiania turystyki i sportów górskich o różnym stopniu trudności. W czasie wędrówek po Tatrach można skorzystać z naziemnej, a także napowietrznej – krzesełkowej lub kabinowej – kolei linowej. Odpoczynek i schronienie znajdziemy w schroniskach górskich. Przed wyjściem na wysokogórskie szlaki zaleca się wykupienie specjalnego ubezpieczenia górskiego na wypadek interwencji służb ratowniczych oraz przestrzeganie regulaminu parku narodowego.
Magura Spiska
Choć nie zalicza się do rezerwatów, dorównuje im swoim pięknem. Pasmo zbudowane z fliszu, którego najwyższym szczytem jest Repisko (1 259 m n.p.m.), to wprost bajkowa kraina, dziewicza, nieskażona nowoczesnością. Dla krajobrazu Magury typowe są niższe wzgórza, piękne doliny, łąki, na których pasą się owce, okoliczne lasy i cudowny spokój. Tutejsze ścieżki leśne są wprost stworzone do uprawiania kolarstwa górskiego.
Pieniny – park narodowy
Pierwszy międzynarodowy park w Europie i najmniejszy park narodowy Słowacji o powierzchni 2 125 ha znajduje się na pograniczu polsko-słowackim. Przecina go rzeka graniczna Dunajec, która przepływając przez Pieniny tworzy przełom z malowniczymi widokami. Dunajec na poszczególnych odcinkach ma różną głębokość od 20 cm do 12 m. W Czerwonego Klasztorze (Červený Kláštor) warto wybrać się na tradycyjny spływ po rzece drewnianą tratwą na odcinku 10 km (3 km w linii powietrznej). Amatorom przygód polecamy zaś spływ pontonem lub kajakiem (można wypożyczyć na miejscu). Po polskiej stronie, na którą przechodzi się z Czerwonego Klasztoru po moście, prowadzi szlak turystyczny na Trzy Korony (982 m n.p.m.) – symbol Pienin – i Sokolicę (747 m n.p.m.). Nagrodą za trud wspinaczki jest niezapomniany widok na rzekę wijącą się dnem kanionu i wapienne skały.
Słowacki Raj – park narodowy
Słowacki Raj jest uznawany za jeden z najpiękniejszych zakątków kraju. Znakiem charakterystycznym tego obszaru są kaniony, wąwozy, jary, doliny, wodospady, jaskinie, uwagę zwraca również tutejsza fauna i flora czy równiny krasowe. Na większości szlaków turystycznych przygotowano drewniane i metalowe drabinki, schodki, łańcuchy itp.
Na Klasztorysku (Kláštorisko) znajdują się ruiny klasztoru kartuzów, a w południowej części parku narodowego, w miejscowości Dedinky nad zalewem Palcmanská Maša, kompleks wypoczynkowy.
